Πώς να εμφανίσετε τη θερμοκρασία της CPU της GPU των Δίσκων στη γραμμή εργασιών ;

Η εγγραφή CAM πραγματοποιείται από κάποιον (θεατή), σε ένα κινηματογράφο με μια κάμερα. Με αυτόν τον τρόπο οι ήχοι που προκαλούν οι θεατές ακούγονται και στην εγγραφή. Η εικόνα είναι από κακή (συνήθως) έως αποδεκτή (σπανίως) αλλά ειδικά ο ήχος είναι -επίσης συνήθως- πολύ κακής ποιότητας, με αποτέλεσμα ούτε οι διάλογοι να μην μπορούν να ακουστούν.

Το συναντάμε συνήθως σε ταινίες που μόλις άρχισαν να προβάλλονται στις αίθουσες κινηματογράφου. Όπως ξέρετε ή υποπτεύεστε, υποδηλώνει ότι η ταινία έχει βιντεοσκοπηθεί μέσω κάμερας από την αίθουσα προβολής. Πρόκειται προφανώς για ταινία με κακή ποιότητα εικόνας και ήχου, αφού έχει μεταφερθεί στο υπολογιστή μέσω κάμερας. Είναι η χειρότερη εκδοχή μιας ταινίας που μπορείτε να βρείτε.

Τα TS εγγράφονται επίσης σε κινηματογράφους με τη διαφορά ότι η κάμερα που χρησιμοποιείται είναι υψηλής απόδοσης/ποιότητας ενώ χρησιμοποιείται ξεχωριστή πηγή για τον ήχο (έτσι ώστε να μην ακούγονται οι ήχοι των θεατών). Το επίπεδο της ποιότητας (ήχου και εικόνας) κυμαίνεται από αποδεκτό έως μέτριο ενώ σπάνια μπορεί να είναι και καλό. Ένα άλλος ορισμός αναφέρει ότι είναι μια ταινία όπου το βίντεο και ο ήχος έχουν γραφτεί από διαφορετικές πηγές (συνήθως η ταινία μέσω κάμερας και ο ήχος από βύσμα ακουστικών) και, κατόπιν, συγχρονιστεί «χειροκίνητα» από τον «συμπιεστή» του γκρουπ που τη διανέμει.

Τα TC δημιουργούνται με διάφορους τρόπους, όλοι όμως έχουν να κάνουν με την εξαγωγή της ταινίας απευθείας από το καρούλι. Δημιουργούνται σε widescreen (letterbox), ή σε full-screen (pan and scan) με άριστης ποιότητας ήχο και εικόνα. Η πιο κοινή μέθοδος είναι με μία συσκευή (που ονομάζεται "συσκευή telecine"), η οποία προσκολλάται στο καρούλι και δημιουργεί μία κασέτα VHS. Υπάρχουν και άλλες συσκευές που δημιουργούν ψηφιακό σήμα (ήχου και εικόνας) το οποίο αποθηκεύουν σε ένα laptop ή σε μία συσκευή video.

Οι ταινίες με το συγκεκριμένο χαρακτηρισμό είναι προϊόν της διαδικασίας κατά την οποία το φιλμ μετατρέπεται σε βίντεο (αναλογικό ή ψηφιακό). Η ποιότητα της εικόνας κυμαίνεται σε μέτρια επίπεδα ενώ ο ήχος είναι συνήθως στερεοφωνικός.

Ένα Screener δημιουργείται συνήθως από μία διαφημιστική βιντεοκασέτα η οποία έχει αποσταλεί σε λογοκριτές ή σε κριτικούς. Η ποιότητα είναι συνήθως εφάμιλλη με αυτή ενός εμπορικού VCD, Μερικές φορές ένα μήνυμα copyright εμφανίζεται στην οθόνη, ή η εικόνα γίνεται ασπρόμαυρη για λίγα λεπτά κλπ...

Συνήθως πρόκειται για ταινίες σε φορμά DVD που δίδονται σε δημοσιογράφους για την παρουσίαση στα ΜΜΕ ή σε κριτικούς κινηματογράφου. Αρκετές φορές αναφέρονται με τα ονόματα DVDSCR ή DVDSCReener. Σε γενικές γραμμές έχουν πολύ καλή ποιότητα εικόνας και ήχου. Το μόνο μειονέκτημα τους είναι ότι -για προφανείς λόγους- σε τακτά χρονικά διαστήματα εμφανίζουν ένα μήνυμα-κείμενο που ενημερώνει τους θεατές ότι πρόκειται για ειδική έκδοση, της οποίας απαγορεύεται η εμπορική εκμετάλλευση. Σε ορισμένες ταινίες η εικόνα γίνεται ασπρόμαυρη κάθε φορά που εμφανίζεται το σχετικό κείμενο.

Τα WP αντιγράφονται από το celluloid (ή από άλλη πηγή). Μερικές φορές οι ταινίες δεν είναι ολόκληρες, ο ήχος είναι συνήθως τέλειος και η ποιότητα της εικόνας μπορεί να διαφέρει από ταινία σε ταινία.

To R5 αναφέρεται συνήθως σε συγκεκριμένη μορφή DVD, και σε αντίγραφα αυτής που κυκλοφορούν στο internet, που έχει κυκλοφορήσει στην DVD Region 5, δηλαδή σε χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Οι εκδόσεις R5 συνήθως διαφέρουν από τις κανονικές στο ότι είναι απευθείας Telecine μεταφορά της ταινίας χωρίς καθόλου επεξεργασία εικόνας όπως στις εκδόσεις DVD και χωρίς τα special features. Έτσι η ταινία βγαίνει στα ράφια προς πώληση την ίδια χρονική στιγμή με τα DVD Screeners. Μιας και τα DVD Screeners είναι η βασική πηγή υψηλής ποιότητας, εκδόσεων με το R5 οι παραγωγοί προλαβαίνουν τους πειρατές στην αγορά! Σε μερικές περιπτώσεις τα R5 DVDs εκδίδονται χωρίς ήχο στα Αγγλικά. Χρησιμοποιούν απευθείας τον ήχο από την αίθουσα προβολών τον οποίο μετέπειτα συγχρονίζουν με την R5 ταινία. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο τίτλος της πειρατικής πλέον έκδοσης συμπληρώνεται από ένα "LINE" που το διαφοροποιεί από την έκδοση DVD με track ήχου. Η ποιότητα εικόνας μιας έκδοσης R5 είναι κατά κανόνα ισάξια μιας DVD Screener με τη διαφορά ότι λείπουν τα μηνύματα copyright και δεν έχει ασπρόμαυρες σκηνές. Η ποιότητα είναι σαφώς καλύτερη από τα Telecine. Τα R5 παλαιότερα είχαν διάφορα διακριτικά όπως Telecine, DVD Screeners, ή ακόμα και DVDrip. Προς το τέλος του 2006, κάποια γκρουπς όπως DREAMLiGHT, mVs, και PUKKA ξεκίνησαν να βάζουν το "R5" ή "R5 LINE" και προέτρεψαν και τα υπόλοιπα γκρουπς να κάνουν το ίδιο. Λόγω ανταγωνισμού μεταξύ τους κάποια γκρουπ το υιοθέτησαν και κάποια όχι.

Τα VCD αυτά έχουν δημιουργηθεί απευθείας από ένα DVD ή ένα Laserdisc της ταινίας και η ποιότητα είναι εφάμιλλη (αν και όχι ίδια λόγω συμπίεσης με κάποιο codec), της ποιότητας της πηγής.

Κυρίως για παλιές ταινίες που δεν βρίσκονται σε DVD, συμπιεσμένη κόπια από βιντεοκασέτα.

Κόπιες κυρίως τηλεοπτικών σειρών πριν προβληθούν στην τηλεόραση. Το VCD format είναι επιεικώς άθλιο, οπότε προτιμήστε κάτι σε avi.

Rip από κανάλι τηλεόρασης σε xvid. Συνήθως καλή ποιότητα.

(Digital Satellite) Rip από κανάλι δορυφορικής τηλεόρασης.

Tα PPVRip (Pay-Per-View) videos έχουν εγγραφεί από δωμάτια ξενοδοχείων τα όποια δεν έχουν κυκλοφορήσει ακόμα σε DVD ούτε σε Screener και είναι διαθέσιμα μόνο στους πελάτες ξενοδοχείων. Η ποιότητα τους είναι σαν αυτή των screener χωρίς όμως κάποιο υδατογράφημα.

(Pure Digital TV) Rip από κανάλι ψηφιακής τηλεόρασης σε xvid.

Είναι το rip που δημιουργείται με εγγραφή βίντεο από μια πηγή αναπαραγωγής, είτε αυτό είναι streaming video ή σήμα που λαμβάνουμε με on line διαδικασία όπως οι υπηρεσίες Hulu και Netflix. Η ποιότητα ποικίλει από μέτρια (συγκριτικά ίδια με τα χαμηλής ποιότητας XVID) μέχρι και εξαιρετική (συγγκριτικά ίδια με τα υψηλής ποιότητας BR). Η ποιότητα της εικόνας  εξαρτάται από την ταχύτητα της σύνδεσης (ίντερνετ) και τα τεχνικά χαρακτηριστικά της συσκευής εγγραφής.

Είναι ταινία ή τηλεοπτικό πρόγραμμα που έχει κατέβει από  on line website όπως Amazon ή iTunes.
Η ποιότητα είναι αρκετά καλή (εκτός κι αν έχει υποστεί εκ νέου encoded)
Το video (H264) και ο ήχος (AC3/AAC) συνήθως  γίνονται extract από τα αρχεία των iTunes ή Amazon και στη συνέχεια τα περνάμε από multiplexer και δημιουργούμε έτσι αρχείο mkv χωρίς να χάσουμε την ποιότητα του αρχικού βίντεο.
Το πλεονέκτημα αυτών των  releases είναι ότι δεν έχουν (συνήθως) logos όπως τα BD/DVDRips.

(High Def TV) Rip από κανάλια Υψηλής Ευκρίνειας

Μια κωδικοποίηση από μια Blu-Ray διανομή, π.χ. από ένα 1080p. mkv αρχείο (Τα BRRip είναι μια καινούργια μορφή). Είναι στην ουσία rip από blue Ray disc αλλά με κατώτερη ποιότητα λόγο βέβαια της συμπίεσης. Πάντως είναι σίγουρα ακόμα καλύτερα από τα DvdRip.

Μια κωδικοποίηση απευθείας από πηγή δίσκου Blu-Ray.

"Video On Demand rip. It is a rip of an audio or video file that came from a video on demand source"
Είναι αρχεία βίντεο που τα βλέπουν την ώρα που επιλέγουν συνδρομητές (τηλεφωνίας συνήθως) μετά από αίτηση τους.

Όλο αυτό το υλικό υψηλής ευκρίνειας, θα πρέπει φυσικά να αποθηκευτεί σε κάποιο μέσο, και αυτό το μέσο είναι το Blu-Ray. Πρόκειται για έναν δίσκο (CD) οπτικής τεχνολογίας με μέγεθος σαν αυτό του DVD, ο οποίος είναι αφενός πολύ πιο πυκνογραμμένος από ένα DVD, αφετέρου χρησιμοποιώντας μπλε laser (εξού και η ονομασία Blu-Ray). Η αντίστοιχη συσκευή ανάγνωσης μπορεί να διαβάσει πολύ μικρότερα τμήματα πληροφορίας από αυτά του DVD και ο αποθηκευτικός χώρος του φτάνει στα 50GB. Το περιεχόμενο ενός δίσκου Blu-Ray μπορεί να κωδικοποιηθεί με διάφορους τρόπους. Οι codecs H 264 και VC-1 είναι οι πιο συνηθισμένοι, ενώ φυσικά υποστηρίζεται και το MPEG-2 του DVD. Το format τελικά φαίνεται να επικρατεί είναι το H264 και στην πορεία μια παραλλαγή του, το x264. Με εφαρμογή συμπίεσης x264 μια ταινία των 30 GB μπορεί να μικρύνει στα 8 GB ή και ακόμα περισσότερο στα 4 με 5 GB, αν υποβιβάσουμε την ανάλυση από 1080p σε 720p. Όπως είδαμε παραπάνω, στην πλειονότητα των αρχείων mkv/x264 δεν υπάρχει ορατή αλλοίωση της εικόνας. Βέβαια πρέπει να τονίσουμε ότι στα αρχεία mkv, κατά την συμπίεση υποβιβάζεται και ο ήχος. Αν ο αυθεντικός ήχος ήταν κάποιο από τα καινούργια φορμάτ DDplus, DTS HD, Dolby true κ.λ.π. τότε αυτό μετατρέπεται σε DD απλό ή σε DTS απλό. Μικρό το κακό όμως μιας και οι περισσότεροι χρήστες δεν έχουμε ακόμα ενισχυτές που να υποστηρίζουν τα καινούργια formats, αλλά και να είχαμε ενισχυτές, αν τα ηχεία μας δεν είναι υψηλής κατηγορίας (και πολύ υψηλής τιμής) δεν πρόκειται να καταλάβουμε καμιά διαφορά, οπότε δεν χάνουμε τίποτα. Οι όροι Full Bluray και Full HD, φυσικά αναφέρονται στην περίπτωση που τα περιεχόμενα ενός bluray disc είναι ασυμπίεστα.

To HD DVD είναι ένας δίσκος σχεδιασμένος να είναι ο διάδοχος του επικρατέστερου σήμερα DVD format. Μπορεί να αποθηκεύσει έως και το τριπλάσιο μέγεθος πληροφορίας καθώς μπορεί να φτάσει τα 15GB ανά layer (σε αντίθεση με τα 4.7 του απλού layer ενός DVD). Το πρότυπο HD DVD αναπτύχθηκε συνεταιρικά από ένα σύνολο κατασκευαστών ηλεκτρονικών καταναλωτικών προϊόντων και εταιριών υπολογιστών κατευθυνόμενοι από την Toshiba. Τον Νοέμβριο του 2003 το DVD Forum ψήφισε να υποστηρίξει το HD DVD ως ο διάδοχος του προτύπου DVD. Στο meeting που έγινε αποφασίστηκε να μετονομαστεί σε HD DVD από την προηγούμενη κωδική ονομασία Advanced Optical Disc (AOD). Στην έκθεση CES το 2006, η Microsoft ανακοίνωσε ότι θα υπάρξει ένας εξωτερικός οδηγός HD DVD για την κονσόλα της Xbox 360. Επιπλέον, στην ίδια έκθεση, διάφορες εταιρίες ανακοίνωσαν περίπου 200 τίτλους που θα κυκλοφορήσουν στο συγκεκριμένο φορμάτ, μέχρι το τέλος του 2006. Στο τέλος του Μαρτίου του 2006, η Toshiba κυκλοφόρησε το πρώτο HD DVD player στην Ιαπωνία ενώ τον Απρίλιο κυκλοφόρησαν παρόμοιοι players και στην Αμερική. Το πρότυπο HD DVD είναι αυτή τη στιγμή σε έναν «πόλεμο των φορμάτ» με το αντίστοιχο Blu-Ray Disc.

Η τεχνολογία εικόνας μεταφέρεται σιγά σιγά προς το HD (High-Definition), ένα πρότυπο που μας παρέχει καλύτερη ανάλυση για την οθόνη μας. Στην αγορά κυκλοφορούν αρκετές τηλεοράσεις HD. Υπάρχουν δύο διαφορετικοί τύποι HD που υποστηρίζονται. Πρόκειται για τα HD 1080i και HD 1080p. Ας δούμε συνοπτικά τι είναι το καθένα:

Στο φορμάτ αυτό, η ανάλυση της οθόνης είναι 1920x1080 pixels. Αυτό σημαίνει ότι η οθόνη χωρίζεται σε ένα πίνακα από μικρά κελιά (pixels) που είναι 1920 στον οριζόντιο άξονα και 1080 στον κατακόρυφο. Η προέκταση i αναφέρεται στον τύπο της πολύπλεξης όπου στο πρότυπο αυτό «γεμίζουν» με χρώμα πρώτα οι μονές σειρές και στο δεύτερο σκανάρισμα γεμίζουν οι ζυγές σειρές. Αυτό γίνεται τόσο γρήγορα που το ανθρώπινο μάτι δεν μπορεί να καταλάβει την διαδικασία αυτή, παρά βλέπει το σύνολο της εικόνας σαν μία.

Και στο φορμάτ αυτό, η ανάλυση της οθόνης είναι 1920x1080 pixels. H προέκταση p δείχνει ότι το σκανάρισμα γίνεται σε όλα τα pixels με τη σειρά και η εικόνα παρουσιάζεται με ένα μόνο πέρασμα. Πολλές φορές μπορείτε να δείτε το 1080p σαν «True High-Definition» ή και «Full High-Definition». Το πρότυπο αυτό δουλεύει με τον ίδιο τρόπο που δούλευε και το παλαιότερο 720p μόνο που έχει καλύτερη ανάλυση. Συγκριτικά θα μπορούσαμε να πούμε πως το 1080p είναι ανώτερο του 1080i. Το πρόβλημα βρίσκεται ότι πλην των HD-DVD και Blu-ray δεν υπάρχει άλλη πηγή που να χρησιμοποιεί το πρότυπο αυτό.

Μετά τον ερχομό των μπλε δίσκων (Blu-ray) εμφανίστηκε ένα νέο format εικόνας, τα αρχεία mkv ή matroska (τα αρχεία αυτά προϋπήρχαν αλλά δεν τα γνωρίζαμε γιατί απλά δεν τα χρησιμοποιούσε κανείς πουθενά). Η κατάληξη mkv στην πραγματικότητα δεν είναι κάποιο format αλλά ένα container, δηλαδή ένα ψηφιακό κουτί. Εντός του container μπορούμε να βάλουμε αρχεία βίντεο, ήχου και υποτίτλους. Τα αρχεία αυτά μπορούν να είναι οποιασδήποτε μορφής. Δεν υπάρχει κανένα όριο στο τι θα βάλουμε μέσα στον container. Ο λόγος λοιπόν που χρησιμοποιούμε αυτό το ψηφιακό κουτί είναι η ευκολία. Αν είχαμε τα αρχεία ροής "χύμα" θα έπρεπε να τα φορτώνουμε ξεχωριστά και ένα-ένα. Χρησιμοποιώντας όμως τον container έχουμε ένα αρχείο που τα έχει όλα. Η επεξεργασία των αρχείων mkv γίνεται με το πρόγραμμα «mkvmerge GUI» το οποίο είναι free και μας δίνει την δυνατότητα πάνω σε ένα αρχείο video με μορφή mkv, να ενσωματώσουμε ή να αφαιρέσουμε όσους υπότιτλους θέλουμε, πολλά αρχεία ήχου κλπ.

Η αναπαραγωγή μπορεί να γίνει με αρκετούς player. Οι πιο διαδεδομένοι είναι:
α) Media player classic homecinema
β) BSplayer
γ) KMplayer

Το DivX είναι ένα από τα πιο πρόσφατα codec για κωδικοποίηση βίντεο MPEG-4.
DivX είναι ένας αλγόριθμος συμπίεσης που χρησιμοποιείται για DVD ripping, (ένα DVD γίνεται περίπου 700mb).
Xvid είναι ένας παρόμοιος αλγόριθμος ανοιχτού κώδικα ο οποίος είναι πιο διαδεδομένος και χρησιμοποιείται περισσότερο από το Divx.

Το aac ουσιαστικά προέρχεται από τα αρχικά advance audio coding (εξειδικευμένη ακουστική κωδικοποίηση, αν είναι σωστή η μετάφραση). Πρόκειται για μια φόρμα συμπιέσεις ήχου όπως το mp3. Έχει σχεδιαστεί από τους ίδιους που σχεδίασαν το mp3. Με την διάφορα ότι γνώριζαν που "υστερούσε" του mp3 και έχοντας υπόψη τους τις νέες τεχνολογίες που υπάρχουν όσο αφορά την συμπιέση ήχου. Είναι όντως ανώτερο από το mp3; Εν συντομία, ναι. Η σχεδίαση του έγινε με τέτοιων τρόπο έτσι ώστε να προσφέρει πολύ περισσότερα από ότι το mp3. Υπάρχουν διάφοροι codecs ομως που προφέρουν διαφορετική ποιότητα. Όμως, ο καλύτερος aac codec θα είναι πάντα ανώτερος από τον καλύτερο mp3 codec! Το έχω ακούσει σαν aac, το έχω ακούσει σαν mp4 αλλά από ότι ξέρω αυτό είναι για συμπήσει βίντεο, ποια είναι η πραγματικότητα; Η MPEG δημιούργησε ένα πακέτο από στάνταρτ, το mpeg-4. Σκοπός του είναι η συμπίεση ήχου και εικόνας. Για το ήχο το επίσημο φόρμα είναι το aac. Για την εικόνα έχει ταυτιστεί ο divx. Αυτά τα δυο ενώνονται ενιαία σε ένα αρχείο, το mp4. Ουσιαστικά το mp4 είναι ένας container, με επιπλέον δυνατότητες. Έτσι μπορούμε να συναντήσουμε σκέτα αρχεία aac με κατάληξη aac. Παρόλα αυτά δεν είναι καλή ιδέα να το αφήσουμε έτσι, ιδιαίτερα αν μας ενδιαφέρει να βάλουμε ετικέτες (tags) μιας και δεν υπάρχει επισήμως τρόπος και μπορεί να οδηγήσει σε ασυμβατότητες μεταξύ των players. Η λύση είναι να βάλουμε το aac αρχείο μέσα στον mp4 container (container είναι ένας "τρόπος" με τον οποίο μπαίνουν πολλά αρχεία και πληροφορίες μέσα σε ένα για να αντιμετωπίσουμε διάφορα προβλήματα) και να έχουμε πολλά πλεονεκτήματα όπως streaming, tagging και αλλά. Τώρα υπάρχουν δυο καταλήξεις. Μιας και πρόκειται για μουσικά κομμάτια μόνο, καλό θα είναι να έχει κατάληξη m4a. Μπορεί όμως να θέλουμε να έχει και κατάληξη mp4 μιας και θα μοιάζει καλύτερα με τον απόγονο του mp3! (αφού έτσι τον θέλει να είναι η MPEG!). Δεν υπάρχει καμία διάφορα στα αρχεία αν είναι m4a ή mp4 η κατάληξη, έτσι μπορούμε όποτε το θελήσουμε απλά να κάνουμε rename! Σημείωστε ότι υπάρχουν και τα κατάλληλα εργαλεία που σας επιτρέπουν να αλλάζετε από aac σε mp4 ή το αντίθετο, χωρίς την επανασυμπίεση.

Τα VCD αυτά έχουν υπότιτλους. Μερικές φορές υπάρχουν υπότιτλοι μόνο σε μία γλώσσα (με πολύ μικρούς χαρακτήρες). Άλλες φορές είτε οι χαρακτήρες είναι πάρα πολύ μεγάλοι, ή υπάρχουν υπότιτλοι σε πάνω από μία γλώσσα που καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος της οθόνης. Οι ταινίες αυτές έχουν ΚΟΛΛΗΜΕΝΟΥΣ υπότιτλους επάνω τους, και όχι ανεξάρτητους. Έτσι, αν μία από αυτές έχει, για παράδειγμα, Ιταλικούς υπότιτλους, δεν μπορούν να αφαιρεθούν και να μπουν στη θέση τους άλλοι (π.χ. Αγγλικοί. Οι Αγγλικοί θα πέσουν «από πάνω»)

Οι συγκεκριμένες φράσεις υποδηλώνουν ότι πρόκειται για έκδοση της ταινίας που έχει κυκλοφορήσει σε καταστήματα ενοικίασης DVD. Η ποιότητα της εικόνας είναι επιπέδου DVD και ο ήχος πολυκάναλος.

Εννοείται ότι σε αυτή την περίπτωση η ταινία προέρχεται από δίσκο DVD. Σε γενικές γραμμές, για την ποιότητα ισχύει ότι και για το Rent.

Η ταινία προέρχεται από Special Edition DVD.

Η προηγούμενη κυκλοφορία ήταν ψεύτικη, δεν ήταν ολόκληρη, είχε προβλήματα ή, απλά, ήταν χαμηλής ποιότητας – και πιθανότατα, για κάποιον από αυτούς τους λόγους έγινε Nuke (βλέπε παρακάτω). Αυτή (η Proper) υπόσχεται ότι είναι μία νέα, «καλή» εκδοχή της (συνήθως είναι).

Αυτό σημαίνει ότι πρόκειται για νέα διορθωμένη έκδοση. Από τη στιγμή που ένα γκρουπ χαρακτηρίζει μία ταινία Nuked ή διαπιστώνει σοβαρές ατέλειες την κυκλοφορεί ξανά με τον χαρακτηρισμό Proper, δηλώνοντας με αυτό τον τρόπο ότι έχει διορθώσει τα όποια λάθη υπήρχαν.

Αυτή η κυκλοφορία προοριζόταν αρχικά για το γκρουπ επειδή δεν ανταποκρινόταν στα στάνταρντ του.

Η ταινία προβλήθηκε σε λιγότερες από 500 αίθουσες.

Η ταινία δεν προβλήθηκε στις αίθουσες αλλά πήγε κατευθείαν στο βίντεοκλαμπ (STV=Straight To Video).

Η ταινία έχει ήδη κυκλοφορήσει και αυτό είναι ένα αντίγραφο.

Η ταινία δεν ακολουθεί ένα από τα πρότυπα των 24, 25 ή 29,7 FPS (Frames Per Second) και μπορεί, (περιστασιακά ή καθ’ όλη τη διάρκειά της), να εμφανίζει αποσυγχρονισμό ή σπαστή κίνηση.

Η ταινία σε επανακυκλοφόρηση (αφού η "εξαγωγή" από το DVD έγινε εκ νέου).

Η ταινία προέρχεται από Interlaced πηγή που δεν έχει γίνει deinterlace – το αποτέλεσμα είναι πως, κατά τις σκηνές με κίνηση, τα κινούμενα αντικείμενα αφήνουν πίσω τους «είδωλα» από γραμμές (ή η εικόνα εμφανίζεται θα φανεί κυματιστή στο "έμπειρο" μάτι).

IVTC (inverse telecine) είναι η διαδικασία μετατροπής μίας NTSC ταινίας 29,7, 30 fps (Frames Per Second) σε μία ταινία με 24, 25 fps για εξοικονόμηση χώρου. Όταν δεν έχει γίνει σωστά (Bad IVTC) εμφανίζεται αποσυγχρονισμός στον ήχο / διαφοροποιήσεις στην «ταχύτητα» ορισμένων σκηνών / περιστασιακό (μα όχι μόνιμο) interlacing.

Κόπηκε και ράφτηκε πάλι (γιατί στο πρώτο packing κάποιος έκανε κάτι άλλο).

Όταν μια ταινία χαρακτηριστεί Nuked, το ίδιο γκρουπ ενδέχεται να βγάλει νέα διορθωμένη έκδοση. Στην περίπτωση αυτή η νέα έκδοση αναφέρεται ως Repack.

Η κυκλοφορία αυτή δεν έγινε αποδεκτή και "κάηκε". Υπάρχουν δύο λόγοι που συμβαίνει αυτό:
1. Η κυκλοφορία δεν ήταν σύμφωνη με τους κανόνες ενός site και το site/courrier(s)/releaser(s) την "έκαψαν" και
2. Η κυκλοφορία είναι DUPE ή κάτι δεν πάει καλά με αυτήν οπότε την "καίνε" όλοι (όλα τα site/courrier(s)/releaser(s)).

Έτσι χαρακτηρίζεται μια τανία που για όποιονδήποτε λόγο δεν είναι άρτια (κακός συγχρονισμός εικόνας-ήχου, λάθος κωδικοποιήση κ.α.). Προφανώς αποφεύγουμε να κατεβάσουμε οποιαδήποτε ταινία Nuked.

Τα μικρά BD, A ή Ζ (μεταξή άλλων) σύμβολα στην ταινία. Η τοποθέτησή τους γίνεται από τους Ασιάτες που κυκλοφορούν την ταινία. Συναντούνται και σαν ημιδιάφανα σύμβολα που στιγματίζουν την ταινία και συνήθως είναι εμφανή καθ'όλη τη διάρκειά της. Μπορεί να υπάρχουν εξαιτίας της αρχικής κόπιας (χωρίς να έχουν τοποθετηθεί από Ασιάτες).

Μέρος της ονομασίας του αρχείου μιας κυκλοφορίας είναι και το όνομα του γκρουπ που τη "διέθεσε" στο "ευρύ κοινό". Αυτό απλά προσδίδει κύρος στο γκρουπ αυτό. Συνήθως βρίσκονται μέσα σε παρενθέσεις, αγκύλες κλπ...
Μερικά (καθώς υπάρχουν πάρα μα πάρα πολλά), από τα πιο γνωστά γκρουπ είναι:
*Maven*
*Pukka*
*Axxo*
*Diamond*
*Done*
*Alliance*
*DEViSE*

Παράδειγμα:
Terminator.DVDRip.XViD-DEViSE
Terminator = Ο τίτλος της ταινίας
DEViSE = Το γκρουπ που το κυκλοφόρησε.
DVDRip = Ο τύπος της κυκλοφορίας